15 ژوئیه 2024 - آناگلیپتین، یک مهارکننده دی پپتیدیل پپتیداز-4، به طور موثری کنترل قند خون را بهبود می بخشد و برای مدیریت دیابت نوع 2 (T2D) ایمن است. یک متاآنالیز اخیر بیان کرد که تأثیر آن بر کاهش کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) نیاز به کاوش بیشتر دارد.
مطالعه ای که ایمنی و اثربخشی آناگلیپتین را بررسی می کند، شواهد اطمینان بخشی از کنترل خوب قند خون، ایمنی و تحمل آن در طول یک دوره طولانی استفاده بالینی در بیماران T2D ارائه کرد.
محققان در مجله Medicine نوشتند: "شواهد اضافی برای تایید مزایای آناگلیپتین در کاهش LDL-C و تعیین تاثیر کاهش اندک LDL-C بر پیشگیری از حوادث قلبی عروقی در بین مصرف کنندگان این دارو ضروری است."
آناگلیپتین، با افزایش هورمون های اینکرتین بدن که نقش مهمی در تنظیم سطح قند خون دارند، کار می کند. آناگلیپتین با مهار آنزیم DPP-4 باعث افزایش ترشح انسولین و کاهش سطح گلوکاگون در پاسخ به وعده های غذایی می شود.
هیچ متاآنالیز جامعی اثربخشی و ایمنی آناگلیپتین را در درمان دیابت نوع 2 بررسی و اثبات نکرده است. دکتر Deep Dutta و همکارانش از گروه غدد درون ریز در CEDAR Superspeciality Healthcare، در دهلی نو در هند، این متاآنالیز را برای پر کردن این شکاف دانش انجام دادند.
برای این منظور، محققان کارآزمایی‌های تصادفی و کنترل‌شده را شامل بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 دریافت‌کننده آناگلیپتین بود از طریق پایگاه‌های داده های الکترونیکی شناسایی کردند. گروه کنترل شامل یک مقایسه کننده ی فعال(گروه کنترل فعال[ACG]) یا یک دارونما(گروه کنترل غیرفعال [PCG]) بود. پیامد اولیه اندازه‌گیری شده هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) بود، در حالی که پیامدهای ثانویه شامل گلوکز پلاسما ناشتا (FPG)، پروفایل‌های چربی و عوارض جانبی بود.
محققان یافته های زیر را گزارش کردند:
· از 226 مقاله ای که ابتدا مورد بررسی قرار گرفت، ده کارآزمایی تصادفی کنترل شده با 970 شرکت کننده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. کاهشHbA1c (تفاوت میانگین[MD]: 0.03-%) وFPG (MD:0.03میلی مول در لیتر) در گروه آناگلیپتین و ACG مشابه بود. آناگلیپتین FPG را بهتر از دارونما کاهش داد(MD: 1.25- میلی مول بر لیتر).
· داده های کافی برای تجزیه و تحلیل کاهش HbA1c با آناگلیپتین در مقابل دارونما در دسترس نبود.
· در میان پارامترهای لیپیدی، تغییرات در کلسترول تام، کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا، آپولیپوپروتئین B48 و آپولیپوپروتئین B100 بین گروه آناگلیپتین و کنترل( PCGو ACG) یکسان بود.
· آناگلیپتین در کاهش کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پایین بهتر ازACG عمل کرد اما در کاهش تری گلیسیرید به خوبی عمل نکرد. عوارض جانبی در گروه آناگلیپتین و کنترل( PCGو ACG) نادر و مشابه بود.
در نتیجه، متاآنالیز فعلی بر اثربخشی این دارو در کنترل قند خون و مشخصات ایمنی آن در مقایسه با چندین گروه کنترل، مانند دارونما و سایر عوامل ضد هایپرگلایسمی (AHAs) تاکید می کند. کاهش سطح HbA1c با آناگلیپتین قابل مقایسه با سایر عوامل ضد هایپرگلایسمی بود، همچنین بروز یکسانی از عوارض جانبی را نشان داد.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/anagliptin-safe-and-effective-option-for-type-2-diabetes-management-with-potential-ldl-c-benefits-study-131598